obruo, obruere, obrui, obrutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

cover up, hide, bury; overwhelm, ruin; crush;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obruoobruimus
2obruisobruitis
3obruitobruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobruere
activeperfectobruisse
passivepresentobrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
obrue
obruite
future
PersonSingularPlural
2
obruito
obruitote
3
obruito
obruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obruere
obruimini
future
PersonSingularPlural
2
obruitor
—
3
obruitor
obruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obrutus
obruti
Gen.
obruti
obrutorum
Dat.
obruto
—
Acc.
obrutum
obrutos
Voc.
obrute
obruti
Abl.
obruto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obruta
obrutae
Gen.
obrutae
obrutarum
Dat.
obrutae
—
Acc.
obrutam
obrutas
Voc.
obruta
obrutae
Abl.
obruta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obrutum
obruta
Gen.
obruti
obrutorum
Dat.
obruto
—
Acc.
obrutum
obruta
Voc.
obrutum
obruta
Abl.
obruto
—

Supines

accusative: obrutum; ablative: obrutu

Examples

No examples found.