obrogo, obrogare, obrogavi, obrogatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Government

abrogate; oppose passage of law; partly repeal law;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obrogoobrogamus
2obrogasobrogatis
3obrogatobrogant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobrogare
activeperfectobrogavisse
passivepresentobrogari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
obroga
obrogate
future
PersonSingularPlural
2
obrogato
obrogatote
3
obrogato
obroganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obrogare
obrogamini
future
PersonSingularPlural
2
obrogator
—
3
obrogator
obrogantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obrogatus
obrogati
Gen.
obrogati
obrogatorum
Dat.
obrogato
—
Acc.
obrogatum
obrogatos
Voc.
obrogate
obrogati
Abl.
obrogato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obrogata
obrogatae
Gen.
obrogatae
obrogatarum
Dat.
obrogatae
—
Acc.
obrogatam
obrogatas
Voc.
obrogata
obrogatae
Abl.
obrogata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obrogatum
obrogata
Gen.
obrogati
obrogatorum
Dat.
obrogato
—
Acc.
obrogatum
obrogata
Voc.
obrogatum
obrogata
Abl.
obrogato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obrogandus
—
Gen.
obrogandi
—
Dat.
obrogando
—
Acc.
obrogandum
—
Voc.
obrogande
—
Abl.
obrogando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obroganda
—
Gen.
obrogandae
—
Dat.
obrogandae
—
Acc.
obrogandam
—
Voc.
obroganda
—
Abl.
obroganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obrogandum
—
Gen.
obrogandi
—
Dat.
obrogando
—
Acc.
obrogandum
—
Voc.
obrogandum
—
Abl.
obrogando
—

Supines

accusative: obrogatum; ablative: obrogatu

Examples

No examples found.