oboedio, oboedire, oboedivi, oboeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Frequent

obey; listen/harken/submit (to); be subject/obedient/responsible/a slave (to);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1oboediooboedimus
2oboedisoboeditis
3oboeditoboediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoboedire
activeperfectoboedivisse
passivepresentoboediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
oboedi
oboedite
future
PersonSingularPlural
2
oboedito
oboeditote
3
oboedito
oboediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
oboedire
oboedimini
future
PersonSingularPlural
2
oboeditor
—
3
oboeditor
oboediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
oboeditus
oboediti
Gen.
oboediti
oboeditorum
Dat.
oboedito
—
Acc.
oboeditum
oboeditos
Voc.
oboedite
oboediti
Abl.
oboedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
oboedita
oboeditae
Gen.
oboeditae
oboeditarum
Dat.
oboeditae
—
Acc.
oboeditam
oboeditas
Voc.
oboedita
oboeditae
Abl.
oboedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
oboeditum
oboedita
Gen.
oboediti
oboeditorum
Dat.
oboedito
—
Acc.
oboeditum
oboedita
Voc.
oboeditum
oboedita
Abl.
oboedito
—

Supines

accusative: oboeditum; ablative: oboeditu