obluctor, obluctari, obluctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

struggle against;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obluctorobluctamur
2obluctarisobluctamini
3obluctaturobluctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentobluctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
obluctare
obluctamini
future
PersonSingularPlural
2
obluctator
—
3
obluctator
obluctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obluctatus
obluctati
Gen.
obluctati
obluctatorum
Dat.
obluctato
—
Acc.
obluctatum
obluctatos
Voc.
obluctate
obluctati
Abl.
obluctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obluctata
obluctatae
Gen.
obluctatae
obluctatarum
Dat.
obluctatae
—
Acc.
obluctatam
obluctatas
Voc.
obluctata
obluctatae
Abl.
obluctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obluctatum
obluctata
Gen.
obluctati
obluctatorum
Dat.
obluctato
—
Acc.
obluctatum
obluctata
Voc.
obluctatum
obluctata
Abl.
obluctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obluctandus
—
Gen.
obluctandi
—
Dat.
obluctando
—
Acc.
obluctandum
—
Voc.
obluctande
—
Abl.
obluctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obluctanda
—
Gen.
obluctandae
—
Dat.
obluctandae
—
Acc.
obluctandam
—
Voc.
obluctanda
—
Abl.
obluctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obluctandum
—
Gen.
obluctandi
—
Dat.
obluctando
—
Acc.
obluctandum
—
Voc.
obluctandum
—
Abl.
obluctando
—

Supines

accusative: obluctatum; ablative: obluctatu