obloquor, obloqui, oblocutus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

interpose remarks, interrupt;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obloquorobloquimur
2obloquerisobloquimini
3obloquiturobloquuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentobloqui

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
obloquere
obloquimini
future
PersonSingularPlural
2
obloquitor
—
3
obloquitor
obloquuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
oblocutus
oblocuti
Gen.
oblocuti
oblocutorum
Dat.
oblocuto
—
Acc.
oblocutum
oblocutos
Voc.
oblocute
oblocuti
Abl.
oblocuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
oblocuta
oblocutae
Gen.
oblocutae
oblocutarum
Dat.
oblocutae
—
Acc.
oblocutam
oblocutas
Voc.
oblocuta
oblocutae
Abl.
oblocuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
oblocutum
oblocuta
Gen.
oblocuti
oblocutorum
Dat.
oblocuto
—
Acc.
oblocutum
oblocuta
Voc.
oblocutum
oblocuta
Abl.
oblocuto
—

Supines

accusative: oblocutum; ablative: oblocutu

Examples

No examples found.