oblitero, obliterare, obliteravi, obliteratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

cause to be forgotten/fall into disuse/to disappear; assign to oblivion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obliteroobliteramus
2obliterasobliteratis
3obliteratobliterant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobliterare
activeperfectobliteravisse
passivepresentobliterari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
oblitera
obliterate
future
PersonSingularPlural
2
obliterato
obliteratote
3
obliterato
obliteranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obliterare
obliteramini
future
PersonSingularPlural
2
obliterator
—
3
obliterator
obliterantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obliteratus
obliterati
Gen.
obliterati
obliteratorum
Dat.
obliterato
—
Acc.
obliteratum
obliteratos
Voc.
obliterate
obliterati
Abl.
obliterato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obliterata
obliteratae
Gen.
obliteratae
obliteratarum
Dat.
obliteratae
—
Acc.
obliteratam
obliteratas
Voc.
obliterata
obliteratae
Abl.
obliterata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obliteratum
obliterata
Gen.
obliterati
obliteratorum
Dat.
obliterato
—
Acc.
obliteratum
obliterata
Voc.
obliteratum
obliterata
Abl.
obliterato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obliterandus
—
Gen.
obliterandi
—
Dat.
obliterando
—
Acc.
obliterandum
—
Voc.
obliterande
—
Abl.
obliterando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obliteranda
—
Gen.
obliterandae
—
Dat.
obliterandae
—
Acc.
obliterandam
—
Voc.
obliteranda
—
Abl.
obliteranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obliterandum
—
Gen.
obliterandi
—
Dat.
obliterando
—
Acc.
obliterandum
—
Voc.
obliterandum
—
Abl.
obliterando
—

Supines

accusative: obliteratum; ablative: obliteratu

Examples

No examples found.