obligo, obligare, obligavi, obligatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

bind, oblige;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obligoobligamus
2obligasobligatis
3obligatobligant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobligare
activeperfectobligavisse
passivepresentobligari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
obliga
obligate
future
PersonSingularPlural
2
obligato
obligatote
3
obligato
obliganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obligare
obligamini
future
PersonSingularPlural
2
obligator
—
3
obligator
obligantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obligatus
obligati
Gen.
obligati
obligatorum
Dat.
obligato
—
Acc.
obligatum
obligatos
Voc.
obligate
obligati
Abl.
obligato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obligata
obligatae
Gen.
obligatae
obligatarum
Dat.
obligatae
—
Acc.
obligatam
obligatas
Voc.
obligata
obligatae
Abl.
obligata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obligatum
obligata
Gen.
obligati
obligatorum
Dat.
obligato
—
Acc.
obligatum
obligata
Voc.
obligatum
obligata
Abl.
obligato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obligandus
—
Gen.
obligandi
—
Dat.
obligando
—
Acc.
obligandum
—
Voc.
obligande
—
Abl.
obligando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obliganda
—
Gen.
obligandae
—
Dat.
obligandae
—
Acc.
obligandam
—
Voc.
obliganda
—
Abl.
obliganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obligandum
—
Gen.
obligandi
—
Dat.
obligando
—
Acc.
obligandum
—
Voc.
obligandum
—
Abl.
obligando
—

Supines

accusative: obligatum; ablative: obligatu

Examples

No examples found.