obfirmo, obfirmare, obfirmavi, obfirmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

secure; bolt, lock, fasten, bar; be determined/inflexible; persevere in;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obfirmoobfirmamus
2obfirmasobfirmatis
3obfirmatobfirmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobfirmare
activeperfectobfirmavisse
passivepresentobfirmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
obfirma
obfirmate
future
PersonSingularPlural
2
obfirmato
obfirmatote
3
obfirmato
obfirmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obfirmare
obfirmamini
future
PersonSingularPlural
2
obfirmator
—
3
obfirmator
obfirmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obfirmatus
obfirmati
Gen.
obfirmati
obfirmatorum
Dat.
obfirmato
—
Acc.
obfirmatum
obfirmatos
Voc.
obfirmate
obfirmati
Abl.
obfirmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obfirmata
obfirmatae
Gen.
obfirmatae
obfirmatarum
Dat.
obfirmatae
—
Acc.
obfirmatam
obfirmatas
Voc.
obfirmata
obfirmatae
Abl.
obfirmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obfirmatum
obfirmata
Gen.
obfirmati
obfirmatorum
Dat.
obfirmato
—
Acc.
obfirmatum
obfirmata
Voc.
obfirmatum
obfirmata
Abl.
obfirmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obfirmandus
—
Gen.
obfirmandi
—
Dat.
obfirmando
—
Acc.
obfirmandum
—
Voc.
obfirmande
—
Abl.
obfirmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obfirmanda
—
Gen.
obfirmandae
—
Dat.
obfirmandae
—
Acc.
obfirmandam
—
Voc.
obfirmanda
—
Abl.
obfirmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obfirmandum
—
Gen.
obfirmandi
—
Dat.
obfirmando
—
Acc.
obfirmandum
—
Voc.
obfirmandum
—
Abl.
obfirmando
—

Supines

accusative: obfirmatum; ablative: obfirmatu

Examples

No examples found.