obedens, obedentis (gen.), obedentior -or -us, obedentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

obedient, compliant, submissive to authority/commands/word (of); under orders;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
obedentia
Acc.
obedens
obedentia
Voc.—
obedentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obedentius
obedentiora
Gen.
obedentioris
—
Acc.
obedentius
obedentiora
Voc.
obedentius
obedentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obedentissimus
obedentissimi
Gen.
obedentissimi
obedentissimorum
Dat.
obedentissimo
—
Acc.
obedentissimum
obedentissimos
Voc.
obedentissime
obedentissimi
Abl.
obedentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obedentissima
obedentissimae
Gen.
obedentissimae
obedentissimarum
Dat.
obedentissimae
—
Acc.
obedentissimam
obedentissimas
Voc.
obedentissima
obedentissimae
Abl.
obedentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obedentissimum
obedentissima
Gen.
obedentissimi
obedentissimorum
Dat.
obedentissimo
—
Acc.
obedentissimum
obedentissima
Voc.
obedentissimum
obedentissima
Abl.
obedentissimo
—

Examples

No examples found.