obeo, obire, obivi(ii), obitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

go to meet; attend to; fall; die;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obeoobimus
2obisobitis
3obitobeunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobire
activeperfectobivisse
passivepresentobiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
obite
future
PersonSingularPlural
2
obito
obitote
3
obito
obeunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obiere
obimini
future
PersonSingularPlural
2
obitor
—
3
obitor
obeuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obitus
obiti
Gen.
obiti
obitorum
Dat.
obito
—
Acc.
obitum
obitos
Voc.
obite
obiti
Abl.
obito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obita
obitae
Gen.
obitae
obitarum
Dat.
obitae
—
Acc.
obitam
obitas
Voc.
obita
obitae
Abl.
obita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obitum
obita
Gen.
obiti
obitorum
Dat.
obito
—
Acc.
obitum
obita
Voc.
obitum
obita
Abl.
obito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obeundus
—
Gen.
obeundi
—
Dat.
obeundo
—
Acc.
obeundum
—
Voc.
obeunde
—
Abl.
obeundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obeunda
—
Gen.
obeundae
—
Dat.
obeundae
—
Acc.
obeundam
—
Voc.
obeunda
—
Abl.
obeunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obeundum
—
Gen.
obeundi
—
Dat.
obeundo
—
Acc.
obeundum
—
Voc.
obeundum
—
Abl.
obeundo
—

Supines

accusative: obitum; ablative: obitu

Examples

No examples found.