nuncio, nunciare, nunciavi, nunciatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

announce/report/bring word/give warning; convey/deliver/relate message/greeting;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1nuncionunciamus
2nunciasnunciatis
3nunciatnunciant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentnunciare
activeperfectnunciavisse
passivepresentnunciari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
nuncia
nunciate
future
PersonSingularPlural
2
nunciato
nunciatote
3
nunciato
nuncianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
nunciare
nunciamini
future
PersonSingularPlural
2
nunciator
—
3
nunciator
nunciantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
nunciatus
nunciati
Gen.
nunciati
nunciatorum
Dat.
nunciato
—
Acc.
nunciatum
nunciatos
Voc.
nunciate
nunciati
Abl.
nunciato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
nunciata
nunciatae
Gen.
nunciatae
nunciatarum
Dat.
nunciatae
—
Acc.
nunciatam
nunciatas
Voc.
nunciata
nunciatae
Abl.
nunciata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
nunciatum
nunciata
Gen.
nunciati
nunciatorum
Dat.
nunciato
—
Acc.
nunciatum
nunciata
Voc.
nunciatum
nunciata
Abl.
nunciato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
nunciandus
—
Gen.
nunciandi
—
Dat.
nunciando
—
Acc.
nunciandum
—
Voc.
nunciande
—
Abl.
nunciando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
nuncianda
—
Gen.
nunciandae
—
Dat.
nunciandae
—
Acc.
nunciandam
—
Voc.
nuncianda
—
Abl.
nuncianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
nunciandum
—
Gen.
nunciandi
—
Dat.
nunciando
—
Acc.
nunciandum
—
Voc.
nunciandum
—
Abl.
nunciando
—

Supines

accusative: nunciatum; ablative: nunciatu

Examples

No examples found.