numero, numerare, numeravi, numeratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Science

count, add up, reckon/compute; consider; relate; number/enumerate, catalog; pay;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1numeronumeramus
2numerasnumeratis
3numeratnumerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentnumerare
activeperfectnumeravisse
passivepresentnumerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
numera
numerate
future
PersonSingularPlural
2
numerato
numeratote
3
numerato
numeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
numerare
numeramini
future
PersonSingularPlural
2
numerator
—
3
numerator
numerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
numeratus
numerati
Gen.
numerati
numeratorum
Dat.
numerato
—
Acc.
numeratum
numeratos
Voc.
numerate
numerati
Abl.
numerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
numerata
numeratae
Gen.
numeratae
numeratarum
Dat.
numeratae
—
Acc.
numeratam
numeratas
Voc.
numerata
numeratae
Abl.
numerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
numeratum
numerata
Gen.
numerati
numeratorum
Dat.
numerato
—
Acc.
numeratum
numerata
Voc.
numeratum
numerata
Abl.
numerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
numerandus
—
Gen.
numerandi
—
Dat.
numerando
—
Acc.
numerandum
—
Voc.
numerande
—
Abl.
numerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
numeranda
—
Gen.
numerandae
—
Dat.
numerandae
—
Acc.
numerandam
—
Voc.
numeranda
—
Abl.
numeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
numerandum
—
Gen.
numerandi
—
Dat.
numerando
—
Acc.
numerandum
—
Voc.
numerandum
—
Abl.
numerando
—

Supines

accusative: numeratum; ablative: numeratu