noceo, nocere, nocui, nocitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

harm, hurt; injure (with DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1noceonocemus
2nocesnocetis
3nocetnocent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentnocere
activeperfectnocuisse
passivepresentnoceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
noce
nocete
future
PersonSingularPlural
2
noceto
nocetote
3
noceto
nocento

passive

present
PersonSingularPlural
2
nocere
nocemini
future
PersonSingularPlural
2
nocetor
—
3
nocetor
nocentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
nocitus
nociti
Gen.
nociti
nocitorum
Dat.
nocito
—
Acc.
nocitum
nocitos
Voc.
nocite
nociti
Abl.
nocito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
nocita
nocitae
Gen.
nocitae
nocitarum
Dat.
nocitae
—
Acc.
nocitam
nocitas
Voc.
nocita
nocitae
Abl.
nocita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
nocitum
nocita
Gen.
nociti
nocitorum
Dat.
nocito
—
Acc.
nocitum
nocita
Voc.
nocitum
nocita
Abl.
nocito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
nocendus
—
Gen.
nocendi
—
Dat.
nocendo
—
Acc.
nocendum
—
Voc.
nocende
—
Abl.
nocendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
nocenda
—
Gen.
nocendae
—
Dat.
nocendae
—
Acc.
nocendam
—
Voc.
nocenda
—
Abl.
nocenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
nocendum
—
Gen.
nocendi
—
Dat.
nocendo
—
Acc.
nocendum
—
Voc.
nocendum
—
Abl.
nocendo
—

Supines

accusative: nocitum; ablative: nocitu