naturo, naturare, naturavi, naturatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

produce naturally;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1naturonaturamus
2naturasnaturatis
3naturatnaturant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentnaturare
activeperfectnaturavisse
passivepresentnaturari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
natura
naturate
future
PersonSingularPlural
2
naturato
naturatote
3
naturato
naturanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
naturare
naturamini
future
PersonSingularPlural
2
naturator
—
3
naturator
naturantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
naturatus
naturati
Gen.
naturati
naturatorum
Dat.
naturato
—
Acc.
naturatum
naturatos
Voc.
naturate
naturati
Abl.
naturato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
naturata
naturatae
Gen.
naturatae
naturatarum
Dat.
naturatae
—
Acc.
naturatam
naturatas
Voc.
naturata
naturatae
Abl.
naturata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
naturatum
naturata
Gen.
naturati
naturatorum
Dat.
naturato
—
Acc.
naturatum
naturata
Voc.
naturatum
naturata
Abl.
naturato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
naturandus
—
Gen.
naturandi
—
Dat.
naturando
—
Acc.
naturandum
—
Voc.
naturande
—
Abl.
naturando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
naturanda
—
Gen.
naturandae
—
Dat.
naturandae
—
Acc.
naturandam
—
Voc.
naturanda
—
Abl.
naturanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
naturandum
—
Gen.
naturandi
—
Dat.
naturando
—
Acc.
naturandum
—
Voc.
naturandum
—
Abl.
naturando
—

Supines

accusative: naturatum; ablative: naturatu

Examples

No examples found.