abstinens, abstinentis (gen.), abstinentior -or -us, abstinentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

abstinent, temperate; showing restraint, self restrained; not covetous; chaste;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
abstinentia
Acc.
abstinens
abstinentia
Voc.—
abstinentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abstinentius
abstinentiora
Gen.
abstinentioris
—
Acc.
abstinentius
abstinentiora
Voc.
abstinentius
abstinentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abstinentissimus
abstinentissimi
Gen.
abstinentissimi
abstinentissimorum
Dat.
abstinentissimo
—
Acc.
abstinentissimum
abstinentissimos
Voc.
abstinentissime
abstinentissimi
Abl.
abstinentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abstinentissima
abstinentissimae
Gen.
abstinentissimae
abstinentissimarum
Dat.
abstinentissimae
—
Acc.
abstinentissimam
abstinentissimas
Voc.
abstinentissima
abstinentissimae
Abl.
abstinentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abstinentissimum
abstinentissima
Gen.
abstinentissimi
abstinentissimorum
Dat.
abstinentissimo
—
Acc.
abstinentissimum
abstinentissima
Voc.
abstinentissimum
abstinentissima
Abl.
abstinentissimo
—