mussito, mussitare, mussitavi, mussitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

mutter/whisper, talk in subdued tones; keep quiet/say nothing (about);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mussitomussitamus
2mussitasmussitatis
3mussitatmussitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmussitare
activeperfectmussitavisse
passivepresentmussitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mussita
mussitate
future
PersonSingularPlural
2
mussitato
mussitatote
3
mussitato
mussitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mussitare
mussitamini
future
PersonSingularPlural
2
mussitator
—
3
mussitator
mussitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mussitatus
mussitati
Gen.
mussitati
mussitatorum
Dat.
mussitato
—
Acc.
mussitatum
mussitatos
Voc.
mussitate
mussitati
Abl.
mussitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mussitata
mussitatae
Gen.
mussitatae
mussitatarum
Dat.
mussitatae
—
Acc.
mussitatam
mussitatas
Voc.
mussitata
mussitatae
Abl.
mussitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mussitatum
mussitata
Gen.
mussitati
mussitatorum
Dat.
mussitato
—
Acc.
mussitatum
mussitata
Voc.
mussitatum
mussitata
Abl.
mussitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
mussitandus
—
Gen.
mussitandi
—
Dat.
mussitando
—
Acc.
mussitandum
—
Voc.
mussitande
—
Abl.
mussitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
mussitanda
—
Gen.
mussitandae
—
Dat.
mussitandae
—
Acc.
mussitandam
—
Voc.
mussitanda
—
Abl.
mussitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
mussitandum
—
Gen.
mussitandi
—
Dat.
mussitando
—
Acc.
mussitandum
—
Voc.
mussitandum
—
Abl.
mussitando
—

Supines

accusative: mussitatum; ablative: mussitatu