musinor, musinari, musinatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Pliny
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

deliberate about;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1musinormusinamur
2musinarismusinamini
3musinaturmusinantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmusinari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
musinare
musinamini
future
PersonSingularPlural
2
musinator
—
3
musinator
musinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
musinatus
musinati
Gen.
musinati
musinatorum
Dat.
musinato
—
Acc.
musinatum
musinatos
Voc.
musinate
musinati
Abl.
musinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
musinata
musinatae
Gen.
musinatae
musinatarum
Dat.
musinatae
—
Acc.
musinatam
musinatas
Voc.
musinata
musinatae
Abl.
musinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
musinatum
musinata
Gen.
musinati
musinatorum
Dat.
musinato
—
Acc.
musinatum
musinata
Voc.
musinatum
musinata
Abl.
musinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
musinandus
—
Gen.
musinandi
—
Dat.
musinando
—
Acc.
musinandum
—
Voc.
musinande
—
Abl.
musinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
musinanda
—
Gen.
musinandae
—
Dat.
musinandae
—
Acc.
musinandam
—
Voc.
musinanda
—
Abl.
musinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
musinandum
—
Gen.
musinandi
—
Dat.
musinando
—
Acc.
musinandum
—
Voc.
musinandum
—
Abl.
musinando
—

Supines

accusative: musinatum; ablative: musinatu

Examples

No examples found.