muneror, munerari, muneratus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

give, present;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1munerormuneramur
2munerarismuneramini
3muneraturmunerantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmunerari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
munerare
muneramini
future
PersonSingularPlural
2
munerator
—
3
munerator
munerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
muneratus
munerati
Gen.
munerati
muneratorum
Dat.
munerato
—
Acc.
muneratum
muneratos
Voc.
munerate
munerati
Abl.
munerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
munerata
muneratae
Gen.
muneratae
muneratarum
Dat.
muneratae
—
Acc.
muneratam
muneratas
Voc.
munerata
muneratae
Abl.
munerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
muneratum
munerata
Gen.
munerati
muneratorum
Dat.
munerato
—
Acc.
muneratum
munerata
Voc.
muneratum
munerata
Abl.
munerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
munerandus
—
Gen.
munerandi
—
Dat.
munerando
—
Acc.
munerandum
—
Voc.
munerande
—
Abl.
munerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
muneranda
—
Gen.
munerandae
—
Dat.
munerandae
—
Acc.
munerandam
—
Voc.
muneranda
—
Abl.
muneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
munerandum
—
Gen.
munerandi
—
Dat.
munerando
—
Acc.
munerandum
—
Voc.
munerandum
—
Abl.
munerando
—

Supines

accusative: muneratum; ablative: muneratu

Examples

No examples found.