mundo, mundare, mundavi, mundatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

clean, cleanse, make clean/tidy; (eccl. - ceremonially/spiritually);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mundomundamus
2mundasmundatis
3mundatmundant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmundare
activeperfectmundavisse
passivepresentmundari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
munda
mundate
future
PersonSingularPlural
2
mundato
mundatote
3
mundato
mundanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mundare
mundamini
future
PersonSingularPlural
2
mundator
—
3
mundator
mundantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mundatus
mundati
Gen.
mundati
mundatorum
Dat.
mundato
—
Acc.
mundatum
mundatos
Voc.
mundate
mundati
Abl.
mundato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mundata
mundatae
Gen.
mundatae
mundatarum
Dat.
mundatae
—
Acc.
mundatam
mundatas
Voc.
mundata
mundatae
Abl.
mundata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mundatum
mundata
Gen.
mundati
mundatorum
Dat.
mundato
—
Acc.
mundatum
mundata
Voc.
mundatum
mundata
Abl.
mundato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
mundandus
—
Gen.
mundandi
—
Dat.
mundando
—
Acc.
mundandum
—
Voc.
mundande
—
Abl.
mundando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
mundanda
—
Gen.
mundandae
—
Dat.
mundandae
—
Acc.
mundandam
—
Voc.
mundanda
—
Abl.
mundanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
mundandum
—
Gen.
mundandi
—
Dat.
mundando
—
Acc.
mundandum
—
Voc.
mundandum
—
Abl.
mundando
—

Supines

accusative: mundatum; ablative: mundatu