muginor, muginari, muginatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

loiter, dally;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1muginormuginamur
2muginarismuginamini
3muginaturmuginantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmuginari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
muginare
muginamini
future
PersonSingularPlural
2
muginator
—
3
muginator
muginantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
muginatus
muginati
Gen.
muginati
muginatorum
Dat.
muginato
—
Acc.
muginatum
muginatos
Voc.
muginate
muginati
Abl.
muginato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
muginata
muginatae
Gen.
muginatae
muginatarum
Dat.
muginatae
—
Acc.
muginatam
muginatas
Voc.
muginata
muginatae
Abl.
muginata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
muginatum
muginata
Gen.
muginati
muginatorum
Dat.
muginato
—
Acc.
muginatum
muginata
Voc.
muginatum
muginata
Abl.
muginato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
muginandus
—
Gen.
muginandi
—
Dat.
muginando
—
Acc.
muginandum
—
Voc.
muginande
—
Abl.
muginando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
muginanda
—
Gen.
muginandae
—
Dat.
muginandae
—
Acc.
muginandam
—
Voc.
muginanda
—
Abl.
muginanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
muginandum
—
Gen.
muginandi
—
Dat.
muginando
—
Acc.
muginandum
—
Voc.
muginandum
—
Abl.
muginando
—

Supines

accusative: muginatum; ablative: muginatu

Examples

No examples found.