monticola
monticola, monticolae
Common · Noun · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
mountain dweller; highlander; mountaineer;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | monticola | monticolae |
| Gen. | monticolae | monticolarum |
| Dat. | monticolae | monticolis |
| Acc. | monticolam | monticolas |
| Voc. | monticola | monticolae |
| Abl. | monticola | monticolis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...semidei, sunt, rustica numina, nymphae faunique satyrique et monticolae silvani; quos quoniam caeli nondum dignamur honore, quas dedimus..." - P
Metamorphoses XIV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...semidei, sunt, rustica numina, nymphae faunique satyrique et monticolae silvani; quos quoniam caeli nondum dignamur honore, quas dedimus..."
