molto, moltare, moltavi, moltatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Inscription
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Early
Field:
Government

punish, fine; extract as forfeit; sentence to pay;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1moltomoltamus
2moltasmoltatis
3moltatmoltant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmoltare
activeperfectmoltavisse
passivepresentmoltari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
molta
moltate
future
PersonSingularPlural
2
moltato
moltatote
3
moltato
moltanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
moltare
moltamini
future
PersonSingularPlural
2
moltator
—
3
moltator
moltantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
moltatus
moltati
Gen.
moltati
moltatorum
Dat.
moltato
—
Acc.
moltatum
moltatos
Voc.
moltate
moltati
Abl.
moltato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
moltata
moltatae
Gen.
moltatae
moltatarum
Dat.
moltatae
—
Acc.
moltatam
moltatas
Voc.
moltata
moltatae
Abl.
moltata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
moltatum
moltata
Gen.
moltati
moltatorum
Dat.
moltato
—
Acc.
moltatum
moltata
Voc.
moltatum
moltata
Abl.
moltato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
moltandus
—
Gen.
moltandi
—
Dat.
moltando
—
Acc.
moltandum
—
Voc.
moltande
—
Abl.
moltando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
moltanda
—
Gen.
moltandae
—
Dat.
moltandae
—
Acc.
moltandam
—
Voc.
moltanda
—
Abl.
moltanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
moltandum
—
Gen.
moltandi
—
Dat.
moltando
—
Acc.
moltandum
—
Voc.
moltandum
—
Abl.
moltando
—

Supines

accusative: moltatum; ablative: moltatu

Examples

No examples found.