moestifico, moestificare, moestificavi, moestificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

grieve, make sad/sorrowful, sadden;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1moestificomoestificamus
2moestificasmoestificatis
3moestificatmoestificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmoestificare
activeperfectmoestificavisse
passivepresentmoestificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
moestifica
moestificate
future
PersonSingularPlural
2
moestificato
moestificatote
3
moestificato
moestificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
moestificare
moestificamini
future
PersonSingularPlural
2
moestificator
—
3
moestificator
moestificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
moestificatus
moestificati
Gen.
moestificati
moestificatorum
Dat.
moestificato
—
Acc.
moestificatum
moestificatos
Voc.
moestificate
moestificati
Abl.
moestificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
moestificata
moestificatae
Gen.
moestificatae
moestificatarum
Dat.
moestificatae
—
Acc.
moestificatam
moestificatas
Voc.
moestificata
moestificatae
Abl.
moestificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
moestificatum
moestificata
Gen.
moestificati
moestificatorum
Dat.
moestificato
—
Acc.
moestificatum
moestificata
Voc.
moestificatum
moestificata
Abl.
moestificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
moestificandus
—
Gen.
moestificandi
—
Dat.
moestificando
—
Acc.
moestificandum
—
Voc.
moestificande
—
Abl.
moestificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
moestificanda
—
Gen.
moestificandae
—
Dat.
moestificandae
—
Acc.
moestificandam
—
Voc.
moestificanda
—
Abl.
moestificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
moestificandum
—
Gen.
moestificandi
—
Dat.
moestificando
—
Acc.
moestificandum
—
Voc.
moestificandum
—
Abl.
moestificando
—

Supines

accusative: moestificatum; ablative: moestificatu

Examples

No examples found.