missito, missitare, missitavi, missitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

send repeatedly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1missitomissitamus
2missitasmissitatis
3missitatmissitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmissitare
activeperfectmissitavisse
passivepresentmissitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
missita
missitate
future
PersonSingularPlural
2
missitato
missitatote
3
missitato
missitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
missitare
missitamini
future
PersonSingularPlural
2
missitator
—
3
missitator
missitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
missitatus
missitati
Gen.
missitati
missitatorum
Dat.
missitato
—
Acc.
missitatum
missitatos
Voc.
missitate
missitati
Abl.
missitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
missitata
missitatae
Gen.
missitatae
missitatarum
Dat.
missitatae
—
Acc.
missitatam
missitatas
Voc.
missitata
missitatae
Abl.
missitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
missitatum
missitata
Gen.
missitati
missitatorum
Dat.
missitato
—
Acc.
missitatum
missitata
Voc.
missitatum
missitata
Abl.
missitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
missitandus
—
Gen.
missitandi
—
Dat.
missitando
—
Acc.
missitandum
—
Voc.
missitande
—
Abl.
missitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
missitanda
—
Gen.
missitandae
—
Dat.
missitandae
—
Acc.
missitandam
—
Voc.
missitanda
—
Abl.
missitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
missitandum
—
Gen.
missitandi
—
Dat.
missitando
—
Acc.
missitandum
—
Voc.
missitandum
—
Abl.
missitando
—

Supines

accusative: missitatum; ablative: missitatu

Examples

No examples found.