misceo, miscere, miscui, mixtus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

mix, mingle; embroil; confound; stir up;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1misceomiscemus
2miscesmiscetis
3miscetmiscent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmiscere
activeperfectmiscuisse
passivepresentmisceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
misce
miscete
future
PersonSingularPlural
2
misceto
miscetote
3
misceto
miscento

passive

present
PersonSingularPlural
2
miscere
miscemini
future
PersonSingularPlural
2
miscetor
—
3
miscetor
miscentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mixtus
mixti
Gen.
mixti
mixtorum
Dat.
mixto
—
Acc.
mixtum
mixtos
Voc.
mixte
mixti
Abl.
mixto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mixta
mixtae
Gen.
mixtae
mixtarum
Dat.
mixtae
—
Acc.
mixtam
mixtas
Voc.
mixta
mixtae
Abl.
mixta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mixtum
mixta
Gen.
mixti
mixtorum
Dat.
mixto
—
Acc.
mixtum
mixta
Voc.
mixtum
mixta
Abl.
mixto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
miscendus
—
Gen.
miscendi
—
Dat.
miscendo
—
Acc.
miscendum
—
Voc.
miscende
—
Abl.
miscendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
miscenda
—
Gen.
miscendae
—
Dat.
miscendae
—
Acc.
miscendam
—
Voc.
miscenda
—
Abl.
miscenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
miscendum
—
Gen.
miscendi
—
Dat.
miscendo
—
Acc.
miscendum
—
Voc.
miscendum
—
Abl.
miscendo
—

Supines

accusative: mixtum; ablative: mixtu

Examples

No examples found.