mirifico, mirificare, mirificavi, mirificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later
Field:
Religion

exalt, magnify, make wonderful;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mirificomirificamus
2mirificasmirificatis
3mirificatmirificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmirificare
activeperfectmirificavisse
passivepresentmirificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mirifica
mirificate
future
PersonSingularPlural
2
mirificato
mirificatote
3
mirificato
mirificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mirificare
mirificamini
future
PersonSingularPlural
2
mirificator
—
3
mirificator
mirificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mirificatus
mirificati
Gen.
mirificati
mirificatorum
Dat.
mirificato
—
Acc.
mirificatum
mirificatos
Voc.
mirificate
mirificati
Abl.
mirificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mirificata
mirificatae
Gen.
mirificatae
mirificatarum
Dat.
mirificatae
—
Acc.
mirificatam
mirificatas
Voc.
mirificata
mirificatae
Abl.
mirificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mirificatum
mirificata
Gen.
mirificati
mirificatorum
Dat.
mirificato
—
Acc.
mirificatum
mirificata
Voc.
mirificatum
mirificata
Abl.
mirificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
mirificandus
—
Gen.
mirificandi
—
Dat.
mirificando
—
Acc.
mirificandum
—
Voc.
mirificande
—
Abl.
mirificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
mirificanda
—
Gen.
mirificandae
—
Dat.
mirificandae
—
Acc.
mirificandam
—
Voc.
mirificanda
—
Abl.
mirificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
mirificandum
—
Gen.
mirificandi
—
Dat.
mirificando
—
Acc.
mirificandum
—
Voc.
mirificandum
—
Abl.
mirificando
—

Supines

accusative: mirificatum; ablative: mirificatu

Examples

No examples found.