minoro, minorare, minoravi, minoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

reduce, make less;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1minorominoramus
2minorasminoratis
3minoratminorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentminorare
activeperfectminoravisse
passivepresentminorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
minora
minorate
future
PersonSingularPlural
2
minorato
minoratote
3
minorato
minoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
minorare
minoramini
future
PersonSingularPlural
2
minorator
—
3
minorator
minorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
minoratus
minorati
Gen.
minorati
minoratorum
Dat.
minorato
—
Acc.
minoratum
minoratos
Voc.
minorate
minorati
Abl.
minorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
minorata
minoratae
Gen.
minoratae
minoratarum
Dat.
minoratae
—
Acc.
minoratam
minoratas
Voc.
minorata
minoratae
Abl.
minorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
minoratum
minorata
Gen.
minorati
minoratorum
Dat.
minorato
—
Acc.
minoratum
minorata
Voc.
minoratum
minorata
Abl.
minorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
minorandus
—
Gen.
minorandi
—
Dat.
minorando
—
Acc.
minorandum
—
Voc.
minorande
—
Abl.
minorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
minoranda
—
Gen.
minorandae
—
Dat.
minorandae
—
Acc.
minorandam
—
Voc.
minoranda
—
Abl.
minoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
minorandum
—
Gen.
minorandi
—
Dat.
minorando
—
Acc.
minorandum
—
Voc.
minorandum
—
Abl.
minorando
—

Supines

accusative: minoratum; ablative: minoratu

Examples

No examples found.