minito, minitare, minitavi, minitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

threaten (to), use threats; constitute a danger/threat; hold out as a threat;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1minitominitamus
2minitasminitatis
3minitatminitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentminitare
activeperfectminitavisse
passivepresentminitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
minita
minitate
future
PersonSingularPlural
2
minitato
minitatote
3
minitato
minitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
minitare
minitamini
future
PersonSingularPlural
2
minitator
—
3
minitator
minitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
minitatus
minitati
Gen.
minitati
minitatorum
Dat.
minitato
—
Acc.
minitatum
minitatos
Voc.
minitate
minitati
Abl.
minitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
minitata
minitatae
Gen.
minitatae
minitatarum
Dat.
minitatae
—
Acc.
minitatam
minitatas
Voc.
minitata
minitatae
Abl.
minitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
minitatum
minitata
Gen.
minitati
minitatorum
Dat.
minitato
—
Acc.
minitatum
minitata
Voc.
minitatum
minitata
Abl.
minitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
minitandus
—
Gen.
minitandi
—
Dat.
minitando
—
Acc.
minitandum
—
Voc.
minitande
—
Abl.
minitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
minitanda
—
Gen.
minitandae
—
Dat.
minitandae
—
Acc.
minitandam
—
Voc.
minitanda
—
Abl.
minitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
minitandum
—
Gen.
minitandi
—
Dat.
minitando
—
Acc.
minitandum
—
Voc.
minitandum
—
Abl.
minitando
—

Supines

accusative: minitatum; ablative: minitatu

Examples

No examples found.