merens, merentis (gen.), merentior -or -us, merentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

merit-worthy; well-deserving;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
merentia
Acc.
merens
merentia
Voc.—
merentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
merentius
merentiora
Gen.
merentioris
—
Acc.
merentius
merentiora
Voc.
merentius
merentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
merentissimus
merentissimi
Gen.
merentissimi
merentissimorum
Dat.
merentissimo
—
Acc.
merentissimum
merentissimos
Voc.
merentissime
merentissimi
Abl.
merentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
merentissima
merentissimae
Gen.
merentissimae
merentissimarum
Dat.
merentissimae
—
Acc.
merentissimam
merentissimas
Voc.
merentissima
merentissimae
Abl.
merentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
merentissimum
merentissima
Gen.
merentissimi
merentissimorum
Dat.
merentissimo
—
Acc.
merentissimum
merentissima
Voc.
merentissimum
merentissima
Abl.
merentissimo
—