menstruo, menstruare, menstruavi, menstruatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

pollute; defile;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1menstruomenstruamus
2menstruasmenstruatis
3menstruatmenstruant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmenstruare
activeperfectmenstruavisse
passivepresentmenstruari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
menstrua
menstruate
future
PersonSingularPlural
2
menstruato
menstruatote
3
menstruato
menstruanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
menstruare
menstruamini
future
PersonSingularPlural
2
menstruator
—
3
menstruator
menstruantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
menstruatus
menstruati
Gen.
menstruati
menstruatorum
Dat.
menstruato
—
Acc.
menstruatum
menstruatos
Voc.
menstruate
menstruati
Abl.
menstruato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
menstruata
menstruatae
Gen.
menstruatae
menstruatarum
Dat.
menstruatae
—
Acc.
menstruatam
menstruatas
Voc.
menstruata
menstruatae
Abl.
menstruata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
menstruatum
menstruata
Gen.
menstruati
menstruatorum
Dat.
menstruato
—
Acc.
menstruatum
menstruata
Voc.
menstruatum
menstruata
Abl.
menstruato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
menstruandus
—
Gen.
menstruandi
—
Dat.
menstruando
—
Acc.
menstruandum
—
Voc.
menstruande
—
Abl.
menstruando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
menstruanda
—
Gen.
menstruandae
—
Dat.
menstruandae
—
Acc.
menstruandam
—
Voc.
menstruanda
—
Abl.
menstruanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
menstruandum
—
Gen.
menstruandi
—
Dat.
menstruando
—
Acc.
menstruandum
—
Voc.
menstruandum
—
Abl.
menstruando
—

Supines

accusative: menstruatum; ablative: menstruatu