mendicor, mendicari, mendicatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

beg for; be a beggar, go begging;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mendicormendicamur
2mendicarismendicamini
3mendicaturmendicantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmendicari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
mendicare
mendicamini
future
PersonSingularPlural
2
mendicator
—
3
mendicator
mendicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mendicatus
mendicati
Gen.
mendicati
mendicatorum
Dat.
mendicato
—
Acc.
mendicatum
mendicatos
Voc.
mendicate
mendicati
Abl.
mendicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mendicata
mendicatae
Gen.
mendicatae
mendicatarum
Dat.
mendicatae
—
Acc.
mendicatam
mendicatas
Voc.
mendicata
mendicatae
Abl.
mendicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mendicatum
mendicata
Gen.
mendicati
mendicatorum
Dat.
mendicato
—
Acc.
mendicatum
mendicata
Voc.
mendicatum
mendicata
Abl.
mendicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
mendicandus
—
Gen.
mendicandi
—
Dat.
mendicando
—
Acc.
mendicandum
—
Voc.
mendicande
—
Abl.
mendicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
mendicanda
—
Gen.
mendicandae
—
Dat.
mendicandae
—
Acc.
mendicandam
—
Voc.
mendicanda
—
Abl.
mendicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
mendicandum
—
Gen.
mendicandi
—
Dat.
mendicando
—
Acc.
mendicandum
—
Voc.
mendicandum
—
Abl.
mendicando
—

Supines

accusative: mendicatum; ablative: mendicatu

Examples

No examples found.