marito, maritare, maritavi, maritatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

marry, give in marriage;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1maritomaritamus
2maritasmaritatis
3maritatmaritant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmaritare
activeperfectmaritavisse
passivepresentmaritari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
marita
maritate
future
PersonSingularPlural
2
maritato
maritatote
3
maritato
maritanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
maritare
maritamini
future
PersonSingularPlural
2
maritator
—
3
maritator
maritantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
maritatus
maritati
Gen.
maritati
maritatorum
Dat.
maritato
—
Acc.
maritatum
maritatos
Voc.
maritate
maritati
Abl.
maritato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
maritata
maritatae
Gen.
maritatae
maritatarum
Dat.
maritatae
—
Acc.
maritatam
maritatas
Voc.
maritata
maritatae
Abl.
maritata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
maritatum
maritata
Gen.
maritati
maritatorum
Dat.
maritato
—
Acc.
maritatum
maritata
Voc.
maritatum
maritata
Abl.
maritato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
maritandus
—
Gen.
maritandi
—
Dat.
maritando
—
Acc.
maritandum
—
Voc.
maritande
—
Abl.
maritando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
maritanda
—
Gen.
maritandae
—
Dat.
maritandae
—
Acc.
maritandam
—
Voc.
maritanda
—
Abl.
maritanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
maritandum
—
Gen.
maritandi
—
Dat.
maritando
—
Acc.
maritandum
—
Voc.
maritandum
—
Abl.
maritando
—

Supines

accusative: maritatum; ablative: maritatu

Examples