mansueto, mansuetare, mansuetavi, mansuetatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

tame; make tame; subdue, soften (Souter); become subdued; restrain (Vulgate);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mansuetomansuetamus
2mansuetasmansuetatis
3mansuetatmansuetant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmansuetare
activeperfectmansuetavisse
passivepresentmansuetari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mansueta
mansuetate
future
PersonSingularPlural
2
mansuetato
mansuetatote
3
mansuetato
mansuetanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mansuetare
mansuetamini
future
PersonSingularPlural
2
mansuetator
—
3
mansuetator
mansuetantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mansuetatus
mansuetati
Gen.
mansuetati
mansuetatorum
Dat.
mansuetato
—
Acc.
mansuetatum
mansuetatos
Voc.
mansuetate
mansuetati
Abl.
mansuetato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mansuetata
mansuetatae
Gen.
mansuetatae
mansuetatarum
Dat.
mansuetatae
—
Acc.
mansuetatam
mansuetatas
Voc.
mansuetata
mansuetatae
Abl.
mansuetata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mansuetatum
mansuetata
Gen.
mansuetati
mansuetatorum
Dat.
mansuetato
—
Acc.
mansuetatum
mansuetata
Voc.
mansuetatum
mansuetata
Abl.
mansuetato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
mansuetandus
—
Gen.
mansuetandi
—
Dat.
mansuetando
—
Acc.
mansuetandum
—
Voc.
mansuetande
—
Abl.
mansuetando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
mansuetanda
—
Gen.
mansuetandae
—
Dat.
mansuetandae
—
Acc.
mansuetandam
—
Voc.
mansuetanda
—
Abl.
mansuetanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
mansuetandum
—
Gen.
mansuetandi
—
Dat.
mansuetando
—
Acc.
mansuetandum
—
Voc.
mansuetandum
—
Abl.
mansuetando
—

Supines

accusative: mansuetatum; ablative: mansuetatu