mansuefacio, mansuefacere, mansuefeci, mansuefactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

tame; civilize; make peaceful/quiet/docile;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mansuefaciomansuefacimus
2mansuefacismansuefacitis
3mansuefacitmansuefaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmansuefacere
activeperfectmansuefecisse
passivepresentmansuefaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mansueface, mansuefac
mansuefacite
future
PersonSingularPlural
2
mansuefacito
mansuefacitote
3
mansuefacito
mansuefacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mansuefacere
mansuefacimini
future
PersonSingularPlural
2
mansuefacitor
—
3
mansuefacitor
mansuefacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mansuefactus
mansuefacti
Gen.
mansuefacti
mansuefactorum
Dat.
mansuefacto
—
Acc.
mansuefactum
mansuefactos
Voc.
mansuefacte
mansuefacti
Abl.
mansuefacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mansuefacta
mansuefactae
Gen.
mansuefactae
mansuefactarum
Dat.
mansuefactae
—
Acc.
mansuefactam
mansuefactas
Voc.
mansuefacta
mansuefactae
Abl.
mansuefacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mansuefactum
mansuefacta
Gen.
mansuefacti
mansuefactorum
Dat.
mansuefacto
—
Acc.
mansuefactum
mansuefacta
Voc.
mansuefactum
mansuefacta
Abl.
mansuefacto
—

Supines

accusative: mansuefactum; ablative: mansuefactu

Examples

No examples found.