manducor, manducari, manducatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

chew, masticate, gnaw; eat, devour;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1manducormanducamur
2manducarismanducamini
3manducaturmanducantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmanducari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
manducare
manducamini
future
PersonSingularPlural
2
manducator
—
3
manducator
manducantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
manducatus
manducati
Gen.
manducati
manducatorum
Dat.
manducato
—
Acc.
manducatum
manducatos
Voc.
manducate
manducati
Abl.
manducato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
manducata
manducatae
Gen.
manducatae
manducatarum
Dat.
manducatae
—
Acc.
manducatam
manducatas
Voc.
manducata
manducatae
Abl.
manducata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
manducatum
manducata
Gen.
manducati
manducatorum
Dat.
manducato
—
Acc.
manducatum
manducata
Voc.
manducatum
manducata
Abl.
manducato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
manducandus
—
Gen.
manducandi
—
Dat.
manducando
—
Acc.
manducandum
—
Voc.
manducande
—
Abl.
manducando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
manducanda
—
Gen.
manducandae
—
Dat.
manducandae
—
Acc.
manducandam
—
Voc.
manducanda
—
Abl.
manducanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
manducandum
—
Gen.
manducandi
—
Dat.
manducando
—
Acc.
manducandum
—
Voc.
manducandum
—
Abl.
manducando
—

Supines

accusative: manducatum; ablative: manducatu

Examples

No examples found.