mandra
mandra, mandrae
Feminine · Noun · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
stall, cattle pen; a herd of cattle; a draughtboard;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mandra | mandrae |
| Gen. | mandrae | mandrarum |
| Dat. | mandrae | mandris |
| Acc. | mandram | mandras |
| Voc. | mandra | mandrae |
| Abl. | mandra | mandris |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- D
Satura III
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...transitus arto vicorum in flexu et stantis convicia mandrae eripient somnum Druso vitulisque marinis. si vocat officium, turba..." Liber V
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...sordida saxa gradu, uixque datur longas mulorum rumpere mandras quaeque trahi multo marmora fune uides. Illud adhuc grauius..."
