mancupium
mancupium, mancupi(i)
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Field:
- Government
formal acceptance; possession; formal purchase; (mancipium);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mancupium | mancupia |
| Gen. | — | mancupiorum |
| Dat. | mancupio | mancupiis |
| Acc. | mancupium | mancupia |
| Voc. | mancupium | mancupia |
| Abl. | mancupio | mancupiis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...illuc procede, bone vir, lepidum mancupium meum. STALAGMVS Quid me oportet facere, ubi tu talis vir falsum autumas..." - P
Eunuchus
Publius Terentius Afer (Terence)
"...quid videtur hoc tibi mancupium? PA. non malum hercle. GN. uro hominem. PA. ut falsus animist! GN. quam..."
