lustro, lustrare, lustravi, lustratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

purify cermonially (w/procession), cleanse by sacrifice, expiate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1lustrolustramus
2lustraslustratis
3lustratlustrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentlustrare
activeperfectlustravisse
passivepresentlustrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
lustra
lustrate
future
PersonSingularPlural
2
lustrato
lustratote
3
lustrato
lustranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
lustrare
lustramini
future
PersonSingularPlural
2
lustrator
—
3
lustrator
lustrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
lustratus
lustrati
Gen.
lustrati
lustratorum
Dat.
lustrato
—
Acc.
lustratum
lustratos
Voc.
lustrate
lustrati
Abl.
lustrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
lustrata
lustratae
Gen.
lustratae
lustratarum
Dat.
lustratae
—
Acc.
lustratam
lustratas
Voc.
lustrata
lustratae
Abl.
lustrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
lustratum
lustrata
Gen.
lustrati
lustratorum
Dat.
lustrato
—
Acc.
lustratum
lustrata
Voc.
lustratum
lustrata
Abl.
lustrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
lustrandus
—
Gen.
lustrandi
—
Dat.
lustrando
—
Acc.
lustrandum
—
Voc.
lustrande
—
Abl.
lustrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
lustranda
—
Gen.
lustrandae
—
Dat.
lustrandae
—
Acc.
lustrandam
—
Voc.
lustranda
—
Abl.
lustranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
lustrandum
—
Gen.
lustrandi
—
Dat.
lustrando
—
Acc.
lustrandum
—
Voc.
lustrandum
—
Abl.
lustrando
—

Supines

accusative: lustratum; ablative: lustratu