loquacitas
loquacitas, loquacitatis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
talkativeness;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | loquacitas | loquacitates |
| Gen. | loquacitatis | loquacitatum, loquacitatium |
| Dat. | loquacitati | loquacitatibus |
| Acc. | loquacitatem | loquacitates |
| Voc. | loquacitas | loquacitates |
| Abl. | loquacitate | loquacitatibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber I
Aulus Gellius
"...Quam inportunum vitium plenumque odii sit futtilis inanisque loquacitas et quam multis in locis a principibus utriusque linguae..." - A
Capitula
Aulus Gellius
"...Quam inportunum vitium plenumque odii sit futtilis inanisque loquacitas et quam multis in locis a principibus utriusque linguae..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...naturali pulchritudine exsurgit. Nuper ventosa istaec et enormis loquacitas Athenas ex Asia commigravit animosque iuvenum ad magna surgentes..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...oratio est vere. Nam ignara quidem huiusce doctrinae loquacitas erret necesse est, ut quae vel nullos vel falsos..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...libello respondit et Celso Nepos ex pugillaribus. Tanta loquacitas amicorum, ut homines iurgaturi id ipsum invicem scierint, tamquam..."
