alienatio
alienatio, alienationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
transference of ownership, the right to; aversion, dislike; numbness, stupor;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | alienatio | alienationes |
| Gen. | alienationis | alienationum, alienationium |
| Dat. | alienationi | alienationibus |
| Acc. | alienationem | alienationes |
| Voc. | alienatio | alienationes |
| Abl. | alienatione | alienationibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...cupere quidem audebat, subiit furor et alienatio mentis, et tota sui arbitrii fames facta est. animus malis deriguerat..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...interfecti centuriones promptissimi Othonianorum, unde praecipua in Vitellium alienatio per Illyricos exercitus; simul ceterae legiones contactu et adversus..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...proprium et sui sanguinis Drusum fovebat: Germanico alienatio patrui amorem apud ceteros auxerat, et quia claritudine matemi generis..."
