kalo, kalare, kalavi, kalatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Early

announce, proclaim; summon, convoke, call forth/together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1kalokalamus
2kalaskalatis
3kalatkalant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentkalare
activeperfectkalavisse
passivepresentkalari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
kala
kalate
future
PersonSingularPlural
2
kalato
kalatote
3
kalato
kalanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
kalare
kalamini
future
PersonSingularPlural
2
kalator
—
3
kalator
kalantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
kalatus
kalati
Gen.
kalati
kalatorum
Dat.
kalato
—
Acc.
kalatum
kalatos
Voc.
kalate
kalati
Abl.
kalato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
kalata
kalatae
Gen.
kalatae
kalatarum
Dat.
kalatae
—
Acc.
kalatam
kalatas
Voc.
kalata
kalatae
Abl.
kalata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
kalatum
kalata
Gen.
kalati
kalatorum
Dat.
kalato
—
Acc.
kalatum
kalata
Voc.
kalatum
kalata
Abl.
kalato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
kalandus
—
Gen.
kalandi
—
Dat.
kalando
—
Acc.
kalandum
—
Voc.
kalande
—
Abl.
kalando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
kalanda
—
Gen.
kalandae
—
Dat.
kalandae
—
Acc.
kalandam
—
Voc.
kalanda
—
Abl.
kalanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
kalandum
—
Gen.
kalandi
—
Dat.
kalando
—
Acc.
kalandum
—
Voc.
kalandum
—
Abl.
kalando
—

Supines

accusative: kalatum; ablative: kalatu