justificatus, justificata -um, justificatior -or -us, justificatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

justified; made just; vindicated;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
justificatus
justificati
Gen.
justificati
justificatorum
Dat.
justificato
—
Acc.
justificatum
justificatos
Voc.
justificate
justificati
Abl.
justificato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
justificata
justificatae
Gen.
justificatae
justificatarum
Dat.
justificatae
—
Acc.
justificatam
justificatas
Voc.
justificata
justificatae
Abl.
justificata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
justificatum
justificata
Gen.
justificati
justificatorum
Dat.
justificato
—
Acc.
justificatum
justificata
Voc.
justificatum
justificata
Abl.
justificato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
justificatius
justificatiora
Gen.
justificatioris
—
Acc.
justificatius
justificatiora
Voc.
justificatius
justificatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
justificatissimus
justificatissimi
Gen.
justificatissimi
justificatissimorum
Dat.
justificatissimo
—
Acc.
justificatissimum
justificatissimos
Voc.
justificatissime
justificatissimi
Abl.
justificatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
justificatissima
justificatissimae
Gen.
justificatissimae
justificatissimarum
Dat.
justificatissimae
—
Acc.
justificatissimam
justificatissimas
Voc.
justificatissima
justificatissimae
Abl.
justificatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
justificatissimum
justificatissima
Gen.
justificatissimi
justificatissimorum
Dat.
justificatissimo
—
Acc.
justificatissimum
justificatissima
Voc.
justificatissimum
justificatissima
Abl.
justificatissimo
—

Examples

No examples found.