justico, justicare, justicavi, justicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval
Field:
Religion

justify; L:bring to justice;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1justicojusticamus
2justicasjusticatis
3justicatjusticant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentjusticare
activeperfectjusticavisse
passivepresentjusticari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
justica
justicate
future
PersonSingularPlural
2
justicato
justicatote
3
justicato
justicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
justicare
justicamini
future
PersonSingularPlural
2
justicator
—
3
justicator
justicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
justicatus
justicati
Gen.
justicati
justicatorum
Dat.
justicato
—
Acc.
justicatum
justicatos
Voc.
justicate
justicati
Abl.
justicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
justicata
justicatae
Gen.
justicatae
justicatarum
Dat.
justicatae
—
Acc.
justicatam
justicatas
Voc.
justicata
justicatae
Abl.
justicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
justicatum
justicata
Gen.
justicati
justicatorum
Dat.
justicato
—
Acc.
justicatum
justicata
Voc.
justicatum
justicata
Abl.
justicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
justicandus
—
Gen.
justicandi
—
Dat.
justicando
—
Acc.
justicandum
—
Voc.
justicande
—
Abl.
justicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
justicanda
—
Gen.
justicandae
—
Dat.
justicandae
—
Acc.
justicandam
—
Voc.
justicanda
—
Abl.
justicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
justicandum
—
Gen.
justicandi
—
Dat.
justicando
—
Acc.
justicandum
—
Voc.
justicandum
—
Abl.
justicando
—

Supines

accusative: justicatum; ablative: justicatu

Examples

No examples found.