juratus, jurata -um, juratior -or -us, juratissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Lesser

being under oath, having given one's word, pledged; sworn loyalty; conspired;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
juratus
jurati
Gen.
jurati
juratorum
Dat.
jurato
—
Acc.
juratum
juratos
Voc.
jurate
jurati
Abl.
jurato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
jurata
juratae
Gen.
juratae
juratarum
Dat.
juratae
—
Acc.
juratam
juratas
Voc.
jurata
juratae
Abl.
jurata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
juratum
jurata
Gen.
jurati
juratorum
Dat.
jurato
—
Acc.
juratum
jurata
Voc.
juratum
jurata
Abl.
jurato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
juratius
juratiora
Gen.
juratioris
—
Acc.
juratius
juratiora
Voc.
juratius
juratiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
juratissimus
juratissimi
Gen.
juratissimi
juratissimorum
Dat.
juratissimo
—
Acc.
juratissimum
juratissimos
Voc.
juratissime
juratissimi
Abl.
juratissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
juratissima
juratissimae
Gen.
juratissimae
juratissimarum
Dat.
juratissimae
—
Acc.
juratissimam
juratissimas
Voc.
juratissima
juratissimae
Abl.
juratissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
juratissimum
juratissima
Gen.
juratissimi
juratissimorum
Dat.
juratissimo
—
Acc.
juratissimum
juratissima
Voc.
juratissimum
juratissima
Abl.
juratissimo
—