jubilo, jubilare, jubilavi, jubilatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shout/sing out/joyfully, rejoice; invoke with/let out shouts/whoops, halloo;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1jubilojubilamus
2jubilasjubilatis
3jubilatjubilant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentjubilare
activeperfectjubilavisse
passivepresentjubilari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
jubila
jubilate
future
PersonSingularPlural
2
jubilato
jubilatote
3
jubilato
jubilanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
jubilare
jubilamini
future
PersonSingularPlural
2
jubilator
—
3
jubilator
jubilantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
jubilatus
jubilati
Gen.
jubilati
jubilatorum
Dat.
jubilato
—
Acc.
jubilatum
jubilatos
Voc.
jubilate
jubilati
Abl.
jubilato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
jubilata
jubilatae
Gen.
jubilatae
jubilatarum
Dat.
jubilatae
—
Acc.
jubilatam
jubilatas
Voc.
jubilata
jubilatae
Abl.
jubilata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
jubilatum
jubilata
Gen.
jubilati
jubilatorum
Dat.
jubilato
—
Acc.
jubilatum
jubilata
Voc.
jubilatum
jubilata
Abl.
jubilato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
jubilandus
—
Gen.
jubilandi
—
Dat.
jubilando
—
Acc.
jubilandum
—
Voc.
jubilande
—
Abl.
jubilando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
jubilanda
—
Gen.
jubilandae
—
Dat.
jubilandae
—
Acc.
jubilandam
—
Voc.
jubilanda
—
Abl.
jubilanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
jubilandum
—
Gen.
jubilandi
—
Dat.
jubilando
—
Acc.
jubilandum
—
Voc.
jubilandum
—
Abl.
jubilando
—

Supines

accusative: jubilatum; ablative: jubilatu

Examples

No examples found.