irrotulo, irrotulare, irrotulavi, irrotulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Bracton
Age:
Medieval
Field:
Government

enroll;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1irrotuloirrotulamus
2irrotulasirrotulatis
3irrotulatirrotulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentirrotulare
activeperfectirrotulavisse
passivepresentirrotulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
irrotula
irrotulate
future
PersonSingularPlural
2
irrotulato
irrotulatote
3
irrotulato
irrotulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
irrotulare
irrotulamini
future
PersonSingularPlural
2
irrotulator
—
3
irrotulator
irrotulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
irrotulatus
irrotulati
Gen.
irrotulati
irrotulatorum
Dat.
irrotulato
—
Acc.
irrotulatum
irrotulatos
Voc.
irrotulate
irrotulati
Abl.
irrotulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
irrotulata
irrotulatae
Gen.
irrotulatae
irrotulatarum
Dat.
irrotulatae
—
Acc.
irrotulatam
irrotulatas
Voc.
irrotulata
irrotulatae
Abl.
irrotulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
irrotulatum
irrotulata
Gen.
irrotulati
irrotulatorum
Dat.
irrotulato
—
Acc.
irrotulatum
irrotulata
Voc.
irrotulatum
irrotulata
Abl.
irrotulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
irrotulandus
—
Gen.
irrotulandi
—
Dat.
irrotulando
—
Acc.
irrotulandum
—
Voc.
irrotulande
—
Abl.
irrotulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
irrotulanda
—
Gen.
irrotulandae
—
Dat.
irrotulandae
—
Acc.
irrotulandam
—
Voc.
irrotulanda
—
Abl.
irrotulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
irrotulandum
—
Gen.
irrotulandi
—
Dat.
irrotulando
—
Acc.
irrotulandum
—
Voc.
irrotulandum
—
Abl.
irrotulando
—

Supines

accusative: irrotulatum; ablative: irrotulatu

Examples

No examples found.