irrogo, irrogare, irrogavi, irrogatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

impose/inflict (penalty/burden); demand/propose/call for (penalties/fines);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1irrogoirrogamus
2irrogasirrogatis
3irrogatirrogant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentirrogare
activeperfectirrogavisse
passivepresentirrogari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
irroga
irrogate
future
PersonSingularPlural
2
irrogato
irrogatote
3
irrogato
irroganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
irrogare
irrogamini
future
PersonSingularPlural
2
irrogator
—
3
irrogator
irrogantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
irrogatus
irrogati
Gen.
irrogati
irrogatorum
Dat.
irrogato
—
Acc.
irrogatum
irrogatos
Voc.
irrogate
irrogati
Abl.
irrogato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
irrogata
irrogatae
Gen.
irrogatae
irrogatarum
Dat.
irrogatae
—
Acc.
irrogatam
irrogatas
Voc.
irrogata
irrogatae
Abl.
irrogata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
irrogatum
irrogata
Gen.
irrogati
irrogatorum
Dat.
irrogato
—
Acc.
irrogatum
irrogata
Voc.
irrogatum
irrogata
Abl.
irrogato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
irrogandus
—
Gen.
irrogandi
—
Dat.
irrogando
—
Acc.
irrogandum
—
Voc.
irrogande
—
Abl.
irrogando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
irroganda
—
Gen.
irrogandae
—
Dat.
irrogandae
—
Acc.
irrogandam
—
Voc.
irroganda
—
Abl.
irroganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
irrogandum
—
Gen.
irrogandi
—
Dat.
irrogando
—
Acc.
irrogandum
—
Voc.
irrogandum
—
Abl.
irrogando
—

Supines

accusative: irrogatum; ablative: irrogatu

Examples

No examples found.