irrimo, irrimare, irrimavi, irrimatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

force receptive male oral sex; treat in shameful manner; abuse; defile; (rude);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1irrimoirrimamus
2irrimasirrimatis
3irrimatirrimant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentirrimare
activeperfectirrimavisse
passivepresentirrimari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
irrima
irrimate
future
PersonSingularPlural
2
irrimato
irrimatote
3
irrimato
irrimanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
irrimare
irrimamini
future
PersonSingularPlural
2
irrimator
—
3
irrimator
irrimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
irrimatus
irrimati
Gen.
irrimati
irrimatorum
Dat.
irrimato
—
Acc.
irrimatum
irrimatos
Voc.
irrimate
irrimati
Abl.
irrimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
irrimata
irrimatae
Gen.
irrimatae
irrimatarum
Dat.
irrimatae
—
Acc.
irrimatam
irrimatas
Voc.
irrimata
irrimatae
Abl.
irrimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
irrimatum
irrimata
Gen.
irrimati
irrimatorum
Dat.
irrimato
—
Acc.
irrimatum
irrimata
Voc.
irrimatum
irrimata
Abl.
irrimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
irrimandus
—
Gen.
irrimandi
—
Dat.
irrimando
—
Acc.
irrimandum
—
Voc.
irrimande
—
Abl.
irrimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
irrimanda
—
Gen.
irrimandae
—
Dat.
irrimandae
—
Acc.
irrimandam
—
Voc.
irrimanda
—
Abl.
irrimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
irrimandum
—
Gen.
irrimandi
—
Dat.
irrimando
—
Acc.
irrimandum
—
Voc.
irrimandum
—
Abl.
irrimando
—

Supines

accusative: irrimatum; ablative: irrimatu

Examples

No examples found.