irrideo, irridere, irrisi, irrisus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

ridicule, mock, make fun of; laugh at;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1irrideoirridemus
2irridesirridetis
3irridetirrident

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentirridere
activeperfectirrisisse
passivepresentirrideri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
irride
irridete
future
PersonSingularPlural
2
irrideto
irridetote
3
irrideto
irridento

passive

present
PersonSingularPlural
2
irridere
irridemini
future
PersonSingularPlural
2
irridetor
—
3
irridetor
irridentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
irrisus
irrisi
Gen.
irrisi
irrisorum
Dat.
irriso
—
Acc.
irrisum
irrisos
Voc.
irrise
irrisi
Abl.
irriso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
irrisa
irrisae
Gen.
irrisae
irrisarum
Dat.
irrisae
—
Acc.
irrisam
irrisas
Voc.
irrisa
irrisae
Abl.
irrisa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
irrisum
irrisa
Gen.
irrisi
irrisorum
Dat.
irriso
—
Acc.
irrisum
irrisa
Voc.
irrisum
irrisa
Abl.
irriso
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
irridendus
—
Gen.
irridendi
—
Dat.
irridendo
—
Acc.
irridendum
—
Voc.
irridende
—
Abl.
irridendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
irridenda
—
Gen.
irridendae
—
Dat.
irridendae
—
Acc.
irridendam
—
Voc.
irridenda
—
Abl.
irridenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
irridendum
—
Gen.
irridendi
—
Dat.
irridendo
—
Acc.
irridendum
—
Voc.
irridendum
—
Abl.
irridendo
—

Supines

accusative: irrisum; ablative: irrisu

Examples

No examples found.