irradio, irradiare, irradiavi, irradiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Nelson Wordlist
Age:
Medieval
Field:
Science

beam forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1irradioirradiamus
2irradiasirradiatis
3irradiatirradiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentirradiare
activeperfectirradiavisse
passivepresentirradiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
irradia
irradiate
future
PersonSingularPlural
2
irradiato
irradiatote
3
irradiato
irradianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
irradiare
irradiamini
future
PersonSingularPlural
2
irradiator
—
3
irradiator
irradiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
irradiatus
irradiati
Gen.
irradiati
irradiatorum
Dat.
irradiato
—
Acc.
irradiatum
irradiatos
Voc.
irradiate
irradiati
Abl.
irradiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
irradiata
irradiatae
Gen.
irradiatae
irradiatarum
Dat.
irradiatae
—
Acc.
irradiatam
irradiatas
Voc.
irradiata
irradiatae
Abl.
irradiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
irradiatum
irradiata
Gen.
irradiati
irradiatorum
Dat.
irradiato
—
Acc.
irradiatum
irradiata
Voc.
irradiatum
irradiata
Abl.
irradiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
irradiandus
—
Gen.
irradiandi
—
Dat.
irradiando
—
Acc.
irradiandum
—
Voc.
irradiande
—
Abl.
irradiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
irradianda
—
Gen.
irradiandae
—
Dat.
irradiandae
—
Acc.
irradiandam
—
Voc.
irradianda
—
Abl.
irradianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
irradiandum
—
Gen.
irradiandi
—
Dat.
irradiando
—
Acc.
irradiandum
—
Voc.
irradiandum
—
Abl.
irradiando
—

Supines

accusative: irradiatum; ablative: irradiatu

Examples

No examples found.